Notice: wp_enqueue_script was called incorrectly. Scripts and styles should not be registered or enqueued until the wp_enqueue_scripts, admin_enqueue_scripts, or login_enqueue_scripts hooks. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 3.3.0.) in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 4161

Notice: Undefined index: hideWpComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 132

Notice: Undefined index: includeFbComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 251

Notice: Undefined index: fbCommentCount in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 261

Notice: Η κληθείσα μέθοδος δημιουργίας για WP_Widget σε FBCRC_Widget έχει καταργηθεί από την έκδοση 4.3.0! Χρησιμοποιήστε την
__construct()
αντί αυτής. in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 3916

Notice: Η κληθείσα μέθοδος δημιουργίας για WP_Widget σε SkWidget έχει καταργηθεί από την έκδοση 4.3.0! Χρησιμοποιήστε την
__construct()
αντί αυτής. in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 3916

Notice: Undefined index: sk-id in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/schreikasten/schreikasten.php on line 408
Ό,τι αξίζει, πονάει... | Μυστικά κι Εξομολογήσεις - Online Εξομολόγηση

Ό,τι αξίζει, πονάει…

Γιατί όταν αγαπάς πρέπει να πληγώνεσαι, να πονάς; Και όταν λες πως αγαπάς πώς μπορείς να πληγώνεις τον άλλον και να έχεις την απαίτηση με μία συγγνώμη να τα ξεχνάει όλα και να είναι όλα όπως πριν; Άμα σου έκανε το ίδιο πώς θα ένιωθες; Θα σου απαντήσω εγώ γιατί εσύ δεν ξέρεις… γιατί εγώ ποτέ δεν σε πλήγωσα… Νιώθεις προδομένος, νιώθεις ότι τόσο καιρό ζεις μια ψευδαίσθηση, νιώθεις απογοήτευση… Η «συγγνώμη» είναι η μαγική λεξούλα που λέμε… συγγνώμη ζητούσαμε από τη μαμά όταν κάναμε μια ζουζουνιά και θέλαμε να γλιτώσουμε την κατσάδα… Σε αυτή την περίπτωση η συγγνώμη τι να κάνει; Πώς μπορώ να ξεχάσω όλο αυτό τον πόνο, το κλάμα… Αλλά εγώ σε αγαπώ… Ήσουν ο πρώτος μου έρωτας, βλέπεις… Και είμαι έτοιμη να σε συγχωρήσω και να σου δώσω μια «δεύτερη ευκαιρία»… Δεν μπορώ να ξεχάσω τίποτα, απλά θα προσπαθήσω να προσπεράσω κάποια πράγματα, γιατί δεν μπορώ να ζήσω μακριά σου… Νόμιζα ότι σε είχα ξεπεράσει αλλά τελικά έκανα λάθος. Δεν σε βγάζω στιγμή από το μυαλό μου… Είσαι η ζωή μου…

Αλλά και η δεύτερη προσπάθειά μας έπεσε στο κενό… «Κι αυτή τη φορά είναι οριστικό» είπα σε όλους. Τότε το πίστευα πραγματικά… Πέρασε καιρός και άρχισε να μου αρέσει κι εμένα κάποιος. Όσο περνούσε ο καιρός τόσο πιο πολύ δυνάμωνε αυτό μέσα μου… Τότε ήμουν σίγουρη πως δεν σε σκεφτόμουνα πια, πως σε είχα ξεπεράσει, πως αυτός ο κύκλος έκλεισε οριστικά για εμένα… Αλλά το μυαλό παίζει παιγνίδια και αυτό που νόμιζα εγώ ήταν ένα από αυτά… Μετά από λίγο καιρό μου ζήτησε να ήμαστε μαζί κι εγώ του είπα «ναι» με ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη…

Αυτός μου τα έδωσε όλα από την πρώτη στιγμή… Εγώ ήμουν πιο επιφυλακτική, δεν ήθελα να πληγωθώ ξανά… Επιτέλους περνούσα ξανά καλά, είχα αρχίσει να ξαναζώ… Θυμάμαι τα Χριστούγεννα ήταν η πρώτη φορά που του είπα «Σ’ αγαπώ», αλλά αυτό που ήθελα να πω ήταν «ευχαριστώ», ευχαριστώ γιατί ξαναέφερε το χαμόγελο στο πρόσωπο μου, ευχαριστώ γιατί με έκανε ξανά ευτυχισμένη, κι όλα αυτά με την δύναμη της αγάπης του… Ήταν ο λόγος που κάθε πρωί ήθελα να ξυπνήσω, γιατί με ξυπνούσε αυτός, κάθε πρωί μου έλεγε καλημέρα και ότι με αγαπάει, κάτι που είχα τόσο ανάγκη… δεν έβλεπα την ώρα να τον δω, να τον φιλήσω και να του πω καλημέρα και πως κι εγώ τον αγαπώ… Και το βράδυ πριν κοιμηθώ με έπαιρνε για την ωραιότερη καληνύχτα…

Ώσπου ξαναήρθες στη ζωή μου εσύ κι όλα αμέσως άλλαξαν… Με έκανες να πληγώσω έναν άνθρωπο που με αγαπούσε με όλη του την καρδιά κι ακόμα μ’ αγαπάει… Με έκανες να κάνω αυτό που μου έκανες κι εσύ γι’ αυτό μπορώ να καταλάβω πόσο πονάει… Η αγάπη μου για εκείνον προφανώς δεν έφτανε, γιατί εσένα στην πραγματικότητα δεν σε ξέχασα ποτέ! Κι όχι μόνο τον πλήγωσα αλλά το χρησιμοποίησα κιόλας άθελα μου για να ξεπεράσω εσένα…
Το ξέρω ότι όλο αυτό τον καιρό με σκεφτόσουν και με αγαπούσες και το ίδιο έκανα κι εγώ. Αλλά τι θα αλλάξει την τρίτη φορά; Πώς να είμαι σίγουρη πως δεν θα ξαναπληγωθώ; Κι γι’ άλλη μια φορά έρχεται αυτός προσφέροντας μου μια αγκαλιά και χωρίς να μου ζητάει τίποτα… Το ήξερα ότι με αγαπάει, αλλά δεν είχα καταλάβει το πόσο. Αποφασίζω ότι πρέπει να σε ξεχάσω. Σου ζητάω να κόψουμε επαφή έτσι θα ήταν πιο εύκολο και για τους δυο μας. Κι εσύ δε με ξαναπαίρνεις τηλέφωνο…

Και τότε, την στιγμή που με είχες ανάγκη περισσότερο από ποτέ εγώ δεν ήμουν εκεί… Είπες σε όλους να μην μάθω τίποτα για να μην στενοχωρηθώ, για να μην έρθουμε πάλι πιο κοντά μέσα από αυτό και μου κάνεις κακό… Και όταν το έμαθα έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου… Ένα μήνα και, περνούσες πιο δύσκολα από ποτέ και εγώ δεν ήξερα τίποτα! Αισθάνθηκα ένοχη ενώ δεν ήμουν… Τώρα θέλω να γίνεις ξανά όπως πριν… να έρθει ξανά το χαμόγελο στα χείλη σου. Είναι δύσκολο, το ξέρω, αλλά θα τα καταφέρεις, θα τα καταφέρουμε… Δεν θα ξαναφύγω ποτέ, θα είμαι εκεί δίπλα σου για πάντα…


Notice: Undefined index: hideWpComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments-combinecomments.php on line 24
42 thoughts on “Ό,τι αξίζει, πονάει…

Σχολιάστε

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων