Notice: wp_enqueue_script was called incorrectly. Scripts and styles should not be registered or enqueued until the wp_enqueue_scripts, admin_enqueue_scripts, or login_enqueue_scripts hooks. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 3.3.0.) in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 4161

Notice: Undefined index: hideWpComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 132

Notice: Undefined index: includeFbComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 251

Notice: Undefined index: fbCommentCount in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 261

Notice: Η κληθείσα μέθοδος δημιουργίας για WP_Widget σε FBCRC_Widget έχει καταργηθεί από την έκδοση 4.3.0! Χρησιμοποιήστε την
__construct()
αντί αυτής. in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 3916

Notice: Η κληθείσα μέθοδος δημιουργίας για WP_Widget σε SkWidget έχει καταργηθεί από την έκδοση 4.3.0! Χρησιμοποιήστε την
__construct()
αντί αυτής. in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 3916

Notice: Undefined index: sk-id in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/schreikasten/schreikasten.php on line 408
Ημερολόγιο | Μυστικά κι Εξομολογήσεις - Online Εξομολόγηση

Ημερολόγιο

Με λένε Αθηνά και είμαι 37 ετών.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Σε μια δύσκολη και ταυτόχρονα όμορφη πόλη για μένα. Όταν γεννήθηκα δυστυχώς το σύμπαν δεν τα έφερε όλα θετικά με αποτέλεσμα όταν με παρέδωσαν στη μητέρα μου μετά τη γέννα, να της ανακοινώσουν πως το παιδί της έχει αναπηρία. Οι γονείς μου στην αρχή σοκαρίστηκαν, δεν το περίμεναν και λογικό. Ποιος γονέας το θέλει αυτό στο παιδί του; Έχω μια ιδιαίτερη πάθηση που στην ουσία είναι παράλυση κάτω άκρων. Μετά συνήλθαν, πήραν δύναμη, κουράγιο και το αντιμετώπισαν.

Έτσι μπορώ να πω ότι έχω δύο υπέροχους γονείς που στήριξαν και με στηρίζουν ακόμα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ήμουν και χαρούμενο μωρό δεν τους κούρασα πολύ στα παιδικά μου χρόνια όπως μου λένε.
Αν και βαθιά μέσα τους αν ήξεραν ότι θα μπορούσα να στριφογυρνώ συνέχεια γύρω τους, κάτι που δεν έζησαν μαζί μου ποτέ, θα προτιμούσαν να τους ζάλιζα και να μυξόκλαιγα συνέχεια.
Όχι όμως ότι δεν το ζήσαν γενικότερα. Έχω και μια μεγαλύτερη αδερφή. Παντρεμένη με 2 παιδάκια. Είμαι και μία χαρούμενη χαζοθεία να σας πω.

Μεγάλωσα σε ένα ζεστό περιβάλλον. Τόσοι που ήταν δίπλα μου πώς να μην ήταν ζεστό. Στο σχολείο με πήγαινε ο πατέρας μου και με έφερνε η μητέρα μου. Κινούμαι με χρήση αμαξιδίου.. Από το καρότσι, στο αμάξι, ξανά καρότσι, σχολείο και μετά στο σπίτι. Σαββατοκύριακα θα πηγαίναμε καμιά βόλτα. Αρκετές λοιπόν οι οικογενειακές στιγμές. Γενικά μεγάλωσα σε ένα υπερπροστατευτικό περιβάλλον. Να μη μου λείψει τίποτα. Να μη με πειράξει κανείς. Ένα μπιμπελό στο σπίτι. Δεν ήθελαν να με βλέπουν να στενοχωριέμαι. Ένα παιδί που δεν έχει περπατήσει και δεν έχει τρέξει ποτέ του, πώς να μην στενοχωριέται για την κατάσταση του; Στην αρχή κι εγώ δεν καταλάβαινα. Λέω έτσι θα ‘ναι. Κάποια στιγμή θα περπατήσω. Θα τρέξω κι εγώ στις κούνιες μόνη μου από το να με παίρνουν συνέχεια όλοι αγκαλιά. Όπως τα άλλα παιδιά της γειτονιάς. Αλλά που.

Μια ζωή από γιατρό σε γιατρό. Και στο τέλος καμία αλλαγή.
Μπήκα στην εφηβεία. Είχα αρκετές φίλες. Όλες με είχαν για εξομολόγο στα γκομενικά τους. Εγώ δεν είχα κάποιο αγόρι για να εξομολογηθώ κάτι. Συνήθως έδινα συμβουλές. Εγώ που δεν έχω σταθεί ποτέ μου όρθια, έδινα συμβουλές για το πώς θα «σταθούν» στο πρώτο ραντεβού. Πλάκα δεν έχει; Κι όμως!
Ξεχώρισαν όμως 2 κοπέλες. Εκείνες δεν ζήταγαν μόνο συμβουλές. Εκείνες ζητούσαν επίμονα να μπω στη ζωή τους. Να συμμετέχω έξω στους καφέδες τους. Στις βόλτες τους. Να κάνω κοπάνες από την τάξη για να δω πώς είναι. Έφευγα κι εγώ και πήγαινα… Μέχρι το προαύλιο!! Και μετά ο καθηγητής με έψαχνε από ανησυχία και με παρακαλούσε να μπω στη τάξη. Μη τυχόν παραπέσω πουθενά και χτυπήσω. Τι να πω! Ούτε κοπάνα δεν με άφηναν να κάνω στο σχολείο!

Αυτές οι κοπέλες όμως έγιναν οι κολλητές μου φίλες. Που δεν τράβαγαν κανένα ζόρι αργότερα όταν μεγαλώσαμε, να πάμε να τα πιούμε στο μπαράκι. Ακόμα και σε παραλία όλες μαζί. Κι ας μη πήγαινε μία το καρότσι στη άμμο. Ρίχναμε όμως γέλιο! Αυτές με συντροφεύουν μέχρι τώρα. Είμαστε η μια για την άλλη. Η μία η Ελένη διδάσκει αγγλικά σε σχολείο, παντρεύτηκε και έχει έναν υπέροχο γιο. Η άλλη η Θεοδώρα, υπάλληλος σε εταιρεία με καλλυντικά, ψάχνει και αυτή ακόμη τον έρωτα της. Μέχρι να τον βρει θα έχει αγοράσει όλα τα πουκάμισα της Ναρα, Καμιτσι έτσι όπως αλλάζει τους άντρες, σαν τα πουκάμισα!
Να ‘ναι καλά αυτά τα κορίτσια πραγματικά…
Εγώ αναγκαστικά μετά αφού δεν μπορούσα να κάνω κοπάνες και έγινα φυτό. Τα βιβλία έγιναν οι καλύτεροί μου φίλοι. Αποφάσισα να συνεχίσω τις σπουδές μου στα ναυτιλιακά. Πάντα μου άρεσε η θάλασσα. Και οι ναυτιλιακές σπουδές είναι μια όμορφη προοπτική.

Αυτή τη στιγμή δουλεύω σε μια εταιρεία. Είμαι πολύ ευχαριστημένη κυρίως από τους προϊστάμενους που με πίστεψαν και με προώθησαν στον χώρο τους παραβλέποντας την κινητική ιδιαιτερότητα μου και εξετάζοντας τις επαγγελματικές μου ικανότητες. Οδηγάω αυτοκίνητο (αναπηρικό) όπου μπορώ και πηγαίνω στη δουλειά και μένω σε διπλανό διαμέρισμα από τους δικούς μου. Σιγά μη με άφηναν! Χαχαχα Κι έτσι έχω καταφέρει σε αρκετό βαθμό την ανεξαρτησία μου. Όταν χρειάζομαι κάτι που δεν μπορώ να κάνω, χτυπάω πόρτες, παίρνω τηλέφωνα και έρχονται. Κάτι γίνεται. Δεν χάνομαι δηλαδή. Βγαίνω έξω με φίλους γενικά περνάω καλά. Όσο καλά μπορεί να περάσει κάποιος που ζει εφόρου ζωής υπό καθεστώς αναπηρίας. Η ψυχή μας το ξέρει αλλά τέσπα.

Πρέπει να πω ότι τόσα χρόνια δεν ερωτεύτηκα ποτέ. Και δεν έκανα και σχέσεις. Δεν το είχα ξεχάσει. Απλά δεν …τύχαινε. Οι άντρες γενικά με κοίταζαν ή σαν εξωγήινη ή σαν φίλη τους. Ποτέ όμως δεν προχωρούσε κάτι ερωτικά. Τους καταλάβαινα. Πώς να βγάλουν έξω μια «καροτσάτη». Πώς θα τη χορέψουν σε μια εκδήλωση; Πώς θα τη σηκώσουν αν το εστιατόριο έχει σκαλιά. Πώς θα τη μεταφέρουν στο πλοίο για να πάνε διακοπές. Πώς θα τον κοιτάνε οι φίλοι του εκείνοι την ώρα. Όταν εκείνοι θα είναι άνετοι με τις κοπέλες τους. Εκείνος θα τρώει χρόνο για να σκεφτεί, να μη βρέχει για να βγούμε έξω και να μη γλιστράει το αμαξίδιο, καθώς και σε ποια προσβάσιμα μέρη πρέπει να πηγαίνει. Αυτά τα «πρέπει» θα τον φάνε. Κι έτσι κι εγώ δεν επέμενα. Κι έπαιζα πάντα την κίνηση της υποχώρησης. Θέλει κότσια για να ανταποκριθεί κάποιος, η αλήθεια. Δεν θέλω ο άλλος να δυσανασχετεί μαζί μου. Ούτε να κουράζεται αλλά ούτε να με λυπάται. Προτιμώ να είμαι μόνη μου. 37 χρόνια τα έχουμε καταφέρει οι δύο μας. Εγώ και η αναπηρία μου. Έχω συνηθίσει πια.

Όμως είναι καιρός τώρα που έχω γνωρίσει κάποιον ο οποίος μου αρέσει πολύ. Είναι ένας πολύ ωραίος, γλυκός, τρυφερός και δείχνει έντονο ενδιαφέρον για μένα. Δεν ξέρω. Φτερουγίζει η καρδούλα μου. Τον θέλω τόσο πολύ. Μου έχει φέρει τα πάνω κάτω. Έχω τρελαθεί! Είχα την εντύπωση τόσα χρόνια πως είμαι αετός χωρίς φτερά. Όταν είναι δίπλα μου όμως αυτός ο άντρας είναι σαν με περνάει ρεύμα και πετάω! Είναι τόσο ωραίος ο έρωτας; Κι εγώ που ήμουν; Που; Δεν θέλω να χάσω άλλο. Προσπαθώ να είμαι συνέχεια όμορφη, χαρούμενη, θετική. Μακάρι να τα καταφέρω. Θέλω να φτιάξω τη ζωή μου όπως όλοι. Να παντρευτώ, να κάνω οικογένεια αν γίνεται.
Για μένα η ζωή είναι πιο δύσκολη να τη διαχειριστεί κανείς σε σχέση με τους υπόλοιπους αλλά όχι ακατόρθωτη. Κουβαλάω κι εγώ όνειρα όπως όλοι. Τα περισσότερα τα έχω εκπληρώσει με πολύ κόπο και αγώνα. Αλλά κυνηγάω και το αυτονόητο. Την Αγάπη. Τον Έρωτα. Το έχω τόσο πολύ ανάγκη. Να χαρώ… Τα απλά ζητάω. Ίσως και τα πιο σημαντικά!

ΥΓ. Ελπίζω να μη σας κούρασα


Notice: Undefined index: hideWpComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments-combinecomments.php on line 24
18 thoughts on “Ημερολόγιο

  1. Πραγματικά, αξίζεις πολλά πολλά μπράβο! Δεν έχω λόγια. Ίσως να έχεις περάσει πολλά στάδια ώστε να είσαι τόσο θετική και αισιόδοξη, αλλά όπως και να ‘χει είσαι παράδειγμα προς μίμηση!

    Μη φοβηθείς να αισθανθείς και να εκφραστείς! Δεν έχεις να χάσεις απολύτως τίποτα! Διεκδίκησε ό,τι σου αξίζει!

    Μην αφήσεις τη ζωή να σε προσπεράσει ούτε μία στιγμή! ΖΗΣΕ!

  2. Έχω μείνει άφωνη! Συγχαρητήρια για τον αγώνα σου!
    Είσαι ένα πολλή σημαντικό παράδειγμα που πρέπει να βλέπουμε όλοι μας ότι η ζωή είναι τόσο όμορφη και όλα είναι ασήμαντα απλά εμείς τους δίνουμε αξία και τα κάνουμε σημαντικά στο μυαλό μας!!!
    Μακάρι να είχα την δύναμη σου!! Σ’ευχαριστώ μου έδωσες αισιοδοξία!!!

    • annita μου θύμισες τη φίλη μου τη Θεοδώρα (την αναφέρω πιο πάνω) η οποία ως γνωστό πειραχτήρι αποφάσισε να μου πάρει μια μέρα το καροτσι και να βγει έξω μόνη της να δει πως είναι. Την άφησα και την περίμενα να γυρίσει. Σε περίπου μισή ώρα είχε γυρίσει. Είχε καταφέρει να κάνει μόνο ένα τετράγωνο. Γυρίσε πίσω κλαίγοντας για καμιά ώρα..! Με απορία τη ρώτησα τι έγινε ; Τελείως αφελέστατα κιεγώ. Μου ζήτησε να τη συγχωρέσω σε ότι κακό μου έχει κάνει. Γελούσα! Εκείνη είχε πάθει σοκ! Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ήταν τόσο δύσκολο να χειριστεί κανείς ένα αναπηρικό αμαξίδιο (απλά εμπειρία θέλει) αλλά και τα βλέμματα των ανθρώπων γύρω της που την κοίταζαν με τόση περιέργεια και με λίγο οίκτο! Κάπου εκεί κατάλαβε και την αξία της ζωής και πόσο μάλλον και της υγείας!
      Δεν χρειάζεται φυσικά να μπει κανείς σε αυτή τη διαδικασία για να το καταλάβει. Απλά καμια φορά ξεχνάμε την αξία κάποιων πραγμάτων που τα θεωρούμε δεδομένα.
      Γιαυτό και μιας πιάνει η μιζέρια και η στενοχώρια.

      • Πάλι με άφησες άφωνη…. Χθες βράδυ είδα όνειρο ότι ήταν η πρώτη μέρα στο πανεπιστήμιο μου και όταν μπήκα στο αυτοκίνητο που ήταν ήδη ο κολλητός μου άρχισα να του λέω την ιστορία σου και έκλαιγα (νομίζω θαυμασμό)
        Να χαμογελάς και να έχεις υγεία… Θα σε θυμάμαι στις δύσκολες στιγμές να παίρνω δύναμη!!! 🙂

        • Μπήκα στο όνειρο σου;;;απίστευτο!!!
          Το κλάμα είναι καλό στο όνειρο έχω ακούσει!Κιεγώ αντλώ δύναμη απο τους γύρω μου μη νομίζεις! Σου εύχομαι τα καλύτερα! Να είσαι και περνάς καλά!

  3. Σας ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σας.

    Τίποτα όμως δεν θα έκανα χωρίς τους δικούς μου ανθρώπους. Αυτούς που με περιβάλλουν με στηρίζουν και με συντροφεύουν. Το οφείλω σε εκείνους πρώτα και μετά έρχεται η προσπάθεια η δική μου. Δύναμη έχουμε όλοι. Και μπόλικη μάλιστα. Η ζωή μας δίνει όση χρειαζόμαστε αλλά και όση ζητάμε. Όταν ένα κομμάτι του εαυτού μας υστερεί ( όχι μόνο σε θέμα αναπηρίας) τότε προσπαθούμε με τα υπόλοιπα κομμάτια μας να κάνουμε δουλειά. Και έτσι πάλι κάτι θα πετύχουμε. Κάτι θα γίνει.
    Φυσικά κιεχω περάσει πολλά στάδια. Δεν μπήκα στη διαδικασία όμως να τα αναφέρω. Κεφάλαια ολόκληρα θα ανοίγαμε. Δεν υπάρχει λόγος. Το σημαντικό είναι ότι όλα είναι αγώνας στη ζωή. Τίποτα δεν χαρίζεται. Και το γεγονός ότι τα απλά πράγματα όπως υγεία αγάπη έρωτας έχουν και τη μεγαλύτερη αξία.

    Ps Δεν ξέρω αν εγώ αποτελώ παράδειγμα προς μίμιση αλλά κιεγώ θαυμάζω πολύ τους ανθρώπους που μπορούν και ξέρουν να ζουν τη ζωή τους.

  4. Πολλοί από εμάς έχουμε την πολυτέλεια να γκρινιάζουμε στην πρώτη δυσκολία που θα συναντήσουμε στη ζωή μας επειδή τα περισσότερα τα θεωρούμε δεδομένα…Ευτυχώς όμως που υπάρχουν άνθρωποι νικητές σαν εσένα που μας δείχνουν πως πρέπει να αντιμετωπίζουμε καθετί στη ζωή μας.

    Ως άντρας μπορώ να σου πω οτι πολλοί άντρες θα γοητεύονταν από μια γυναίκα με τη δική σου προσωπικότητα. Γι’ αυτό μη διστάσεις να δείξεις το ενδιαφέρον σου σε αυτόν που σου αρέσει.

    Μας έδωσες θάρρος και μας έκανες να αναλογιστούμε πράγματα που δυστυχώς πολύ συχνά ξεχνάμε…Σε ευχαριστούμε!

    • Elias χαίρομαι όταν ακούω τη θετικότητα αρτιμελών ατόμων στο ενδεχόμενο ύπαρξης δεσμού με ένα άτομο με αναπηρία. Γιατί είναι κάτι που μπορεί να γίνει και πρέπει να το θεωρούμε φυσιολογικό. Το σημαντικότερο βέβαια είναι πέρα από τον έρωτα και την χημεία που θα δένει αυτούς τους δύο ανθρώπους, τη συνειδητοποίηση μιας κατάστασης και από τις δύο πλευρές, στη διαφορετικότητα. Αυτό δεν σημαίνει πιθανή αναποτελεσματικότητα στη σχέση ή στον έρωτα. Απλά για παράδειγμα πολλές φορές μια τέτοια σχέση γίνεται κουραστική στις πρακτικές ανάγκες της καθημερινότητας. Πέρα από την αγάπη αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσει ένα ζευγάρι για να μην έρθει σε τέλμα. Γιατί πέρα από την ύπαρξη ένα από τα βασικά ζητούμενα είναι να επιτευχθεί και η διάρκεια στη σχέση.
      Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια μου δίνουν και μένα δύναμη.

  5. Με έχουν συγκινήσει πραγματικά όλα τα σχόλια εδώ αλλά και στην ομάδα facebook (αναπηρία, μαθαίνω να ζω με αυτήν) που μόλις με ειδοποίησαν ότι μπήκε το κείμενο μου. Δεν περίμενα να αρέσει ιδιαίτερα η προσωπική ιστορία μου. Ένα μεγάλο ευχαριστώ να πω και στους διαχειριστές εδώ και της συγκεκριμένης ομάδας στο facebook που το προέβαλαν. Όσο για τους σχολιαστές δεν έχω λόγια ειλικρινά. Με συγκινήσατε ιδιαίτερα. Όμως ξέρω ότι βαθειά μέσα σας κι εσείς αγωνίζεστε πολύ σε αυτή τη ζωή. Ιδίως σε τούτες τις μέρες. Κοινή η μάχη μας λοιπόν για ένα καλύτερο αύριο.
    Να ζείτε όμορφα και ζωντανά την κάθε στιγμή σας. Γιατί αξίζει! Και αυτό οφείλω να κάνω κι εγώ. Να προσπαθώ όλο και περισσότερο για το καλύτερο.
    Ευχαριστώ για τις συμβουλές και την συμπαράσταση. Να είστε καλά!

  6. Αθηνά είσαι πραγματικά πολύ δυνατή και πολύ καλός άνθρωπος! Σου αξίζει το καλύτερο και μακάρι να πάνε ολα καλά με τον αντρα που σου αρέσει. Στο εύχομαι ολόψυχα!

  7. Αθηνά γεια σου!
    Είμαι η διαχειρίστρια του «Αναπηρία, μαθαίνω να ζω με αυτήν» και θέλω να σου πω πως από τη πρώτη στιγμή που διάβασα την ιστορία σου με άγγιξες. Είσαι πραγματικά ένα υπέροχο άτομο κ σου στέλνουμε όλη μας την αγάπη! Γερά κ δυνατά πάντα τα όνειρα να ξέρεις είναι για να πραγματοποιούνται 😉

    • Effie σε ευχαριστώ πολύ και για την ανάρτηση στην ομάδα σου και για τα όμορφα λόγια σου για μένα. Να συνεχίσεις την πολύ καλή προσπάθεια σου να προβάλλεις θέματα που σχετίζονται με τα ΑμεΑ στη σημερινή κοινωνία. Γιατί το έχουμε όλοι ανάγκη. Άνθρωποι με αναπηρία και μη. Ανάγκη προβολής και ενημέρωσης. Σε παρακολουθώ κιεγώ με ενδιαφέρον. Σου στέλνω κιεγώ την αγάπη μου! Να είσαι καλά και καλή συνέχεια στο έργο σου 🙂

  8. εχω Συγκινηθει Πολυ…EISai ΦΟΒΕΡΟΣ ΧΑΡaκtηRaS κ Sου ευχομαι οτι ΚΑΛΥΤΕΡΟ Sτην ζωη Sου!!!έμαθα Πολλa aΠο την ιStoRιa Sου..ΕΧΕΙΣ Πολυ δυναμη Μεσa Sου κ Se θαυμάζω ΠRaγμatiκa!Sου ευχομαι καλη Sυνeχeia Sτην ζωη Sου κ ολα καλa na Πaνe! 😉

  9. Εγω δεν έχω συγκινηθεί! Εγώ ζηλεύω! αυτόν που έχεις ερωτευτεί , τους φίλους και τις φίλες σου ! Ξέρεις γιατί ; Γιατί έχουν μία φίλη που ενδιαφέρεται πραγματικά για αυτούς , που τους λέει την άποψή της και τους στηρίζει ,που λόγω της ιδιαιτερότητάς της έχει αποκτήσει , πραγματική ,εγκυκλοπαιδική μόρφωση και που και μια απλή συζήτηση μαζί της είναι καθαρό κέρδος. Έχω μια φίλη που κινείται με αμαξίδιο και η ζωή της σε πληροφορώ μόνο ήρεμη δεν είναι! Γυμνάζεται (υπάρχουν ειδικές ασκήσεις) , δεν έχει τίποτε πλαδαρό πάνω της και πρόσφατα έκανε την δεύτερη σχέση της (σεξουαλική εννοώ) !! Χαίρομαι να κάνω παρέα μαζί της (βέβαια αυτή δεν έχει τη δική σου μόρφωση) γιατί πραγματικά είναι απόλαυση να την ακούς ! Οπότε Αθηνά κατάλαβε ότι είσαι μία ξεχωριστή γυναίκα που μπορεί να δώσει πολλά (κυριολεκτικά) Με συγχωρεις για την φλυαρία μου (καθώς και την ξετσιπωσιά μου)

  10. ΑΠΟ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ!!!!!

    ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΤΙ ΠΟΘΕΙΣ

Σχολιάστε

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων