Notice: wp_enqueue_script was called incorrectly. Scripts and styles should not be registered or enqueued until the wp_enqueue_scripts, admin_enqueue_scripts, or login_enqueue_scripts hooks. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 3.3.0.) in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 4161

Notice: Undefined index: hideWpComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 132

Notice: Undefined index: includeFbComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 251

Notice: Undefined index: fbCommentCount in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 261

Notice: Η κληθείσα μέθοδος δημιουργίας για WP_Widget σε FBCRC_Widget έχει καταργηθεί από την έκδοση 4.3.0! Χρησιμοποιήστε την
__construct()
αντί αυτής. in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 3916

Notice: Η κληθείσα μέθοδος δημιουργίας για WP_Widget σε SkWidget έχει καταργηθεί από την έκδοση 4.3.0! Χρησιμοποιήστε την
__construct()
αντί αυτής. in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 3916

Notice: Undefined index: sk-id in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/schreikasten/schreikasten.php on line 408
Θέλω να φύγω μακρυά, να ελευθερωθώ | Μυστικά κι Εξομολογήσεις - Online Εξομολόγηση

Θέλω να φύγω μακρυά, να ελευθερωθώ

Καλησπέρα, είμαι 18-19 ζω στην Αθήνα. Περνάω το χειρότερο χρόνο της ζωής μου. Αντί να φτιάχνουν τα πράγματα πάνε στο χειρότερο. Οι γονείς μου παραείναι τραγικοί και δεν υπερβάλω καθόλου. Είμαι ενήλικη έχω 2 φίλες κολλητές είναι υπέροχα πλάσματα, αλλά οι γονείς μου δεν τις πολυσυμπαθούν η μια γιατί είναι μεγαλύτερή μου 25 και την άλλη δεν θυμάμαι την δικαιολογία τους. Μου προκαλούν άγχος και μου κόβουν έτσι ακόμα και την όρεξη στο φαγητό, έχω πέσει πολλά κιλά, έχω γίνει νευρική πολύ και συνέχεια κλαίω από την όλη κατάσταση. Ώρες ώρες εύχομαι να μην υπήρχα. Ποτέ δεν με καταλαβαίνουν τι θέλω και δεν υπάρχει διάλογος. Όταν βγαίνω θέλουν 9 να είμαι σπίτι και βγαίνω 7 ούτε τον καφέ προλαβαίνω να πιω. Με παίρνουν τηλέφωνο και μου λένε τρέχα σπίτι τώρα και θα δεις. Με πιάνει άγχος και τρέχω για το σπίτι. Αρχίζουν ουρλιάζουν έτοιμοι να με φάνε. Δεν λέω έχω κάνει πράγματα που τα έχω κρύψει και τα χουν μάθει, αλλά αν με καταλάβαιναν δεν θα τα έκρυβα. Δεν είναι πως τους φοβάμαι, είναι πως δε θέλω να τους στεναχωρήσω, αλλά ειλικρινά νιώθω να πεθαίνω. Μου ζητάνε λογαριασμό για το παραμικρό.

Όταν έκλεισα τα 18 μου δεν με άφησαν να τα γιορτάσω σε κάποιο κλαμπ. Απόγευμα και σε καφετέρια. Είχα ντυθεί όμορφα, είμαι και εμφανίσιμη πολύ κοπέλα και ο πατέρας μου με είδε με ύφος επειδή είχα στολιστεί. Όπως πήγαινα για το μέρος με παίρνει η αδερφή μου τηλέφωνο και μου είπε πως ο πατέρας μου έφυγε από το σπίτι αμέσως μετά από εμένα και πως με παρακολουθεί. Τα νεύρααααα μουυυ, γυρνάω τον βλέπω 2 τετράγωνα πιο πίσω, τον είδα με τόσα νεύρααα αλλά έφυγε. Έγινα χώμα, εμπιστοσύνη μηδέν. Λεφτά δεν μου δίνουν ποτέ, κρίση λένε αν και ντρέπομαι τον καφέ μου τον πληρώνουν. Είμαι σε μια ηλικία που θέλω ελευθερία, και κατανόηση.

Σε σχέσεις πάντα είμαι άτυχη, 2 σχέσεις έκανα κι εκεί κεραυνό έφαγα, μάλλον γιατί δεν ολοκλήρωνα μαζί τους. Είμαι ακόμη παρθένα. Από δικιά μου επιλογή φυσικά. Ας έρθουμε πάλι στο θέμα. Δεν αντέχω άλλο, θα αυτοκτονήσω. Θέλω να φύγω αλλά που να πάω;;; Πού να δουλέψω;; Δεν θέλω να τους στεναχωρώ, αλλά εκείνοι γιατί το κάνουν. Ώρες βραδυνές ξεσπάω σε κλάματα, ακούω για αγάπες, για διασκέδαση μα εγώ δεν έχω τίποτα. Είμαι μόνη. Πώς να κάνω σχέση αφού δε βγαίνω χαχαχα τι τραγικό Θεέ μου, να έχω την ανάγκη να θέλω να αγαπήσω και μην μου το επιτρέπουν. Μου έχουν τονίσει πολλές φορές να προσέξω μην μπλέξω με κανέναν. Ειλικρινά πεθαίνω, πονάω, δεν τρώω. Ακόμα και το ίντερνετ μου ζητάνε να το κλείνω από τις 11 ούτε σπίτι να ξενυχτίσω. Έλεος.

Δεν το αντέχω άλλο όλο αυτό, θα μου πεις συζήτησέ το. Δεν είναι άτομα που θα το συζητήσουν. Πώς να πάρω τα δικαιώματά μου; Καλά ποτέ δε θα τα πάρω βασικά. Η αδερφή μου έχει κλειστεί στη σχέση της είναι 21 ετών και υποστηρίζει τους γονείς μου, ούτε εκείνη βγαίνει ούτε φίλες έχει. Άμα μας δείτε φαινόμαστε φυσιολογική οικογένεια δεν……. είμαι μόνη ούτε υποστήριξη από την αδερφή μου. Θέλω να τα να αφήσω αλλά δεν έχω θάρρος, δεν έχω κανένα δικαίωμα ούτε στο να αγαπήσω, ούτε να βγω, ούτε να έχω φίλες, παρά να συνεχίσω το σχολείο, και επειδή μου ζητάνε στο σχολείο όσα δεν έκανα έξω τα έκανα στο σχολείο… Μιλούσα με φίλες μου, και διάφορα. Με αποτέλεσμα να μην διαβάζω και να μένω 2 φορές στην τάξη. Παιδιά ζητάω βοήθεια από όλους εσάς γιατί αν δεν διορθωθούν θα κάνω καμιά τρέλα. Ρίχνω όλη την ευθύνη στους γονείς μου, δεν με μεταχειρίζονται σωστά και έτσι συμβαίνουν διάφορα. ΖΗΤΑΩ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ .. Δεν ήξερα από που να ζητήσω …. Πονάω να τους πληγώσω, αλλά εγώ είμαι πληγωμένη κάθε μέρα. Σίγουρα κάτι έχω ξεχάσει να πω αλλά θέλω συμβουλές και να δείξετε όλοι την βοήθειά σας. Συμβουλές. Θέλω να νιώσω όπως τα κορίτσια της ηλικίας μου. Τι να κάνω; Ευχαριστώ πολύ!


Notice: Undefined index: hideWpComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments-combinecomments.php on line 24
29 thoughts on “Θέλω να φύγω μακρυά, να ελευθερωθώ

  1. Ψαξε βρες μια δουλεια οτι ναναι σε.,καποιο καφε,που θα περνεις και. Τα χρηματα.,οταν τους το πεις θα αρχισουν να ουρλιαζουν να κανουν να ρανουν αλλα να μην υποχορισεις γιατι εκει παταν.,και να τους λες συνεχεια επιτιδες οταν βρεις δουλεια οτι δουλευω για καιτη σηκοθο να φυγω απο εδω και ουτε θελω να σας ξαναδω.,επιδη δεν δουλευεις σε πατανε σε ταιζουμε,σε κοιμηζουμμε θα κανεις οτι θελουμε,εγω ειμαι 34 έμενα μου έλεγαν μικρός όταν ήμουν έτσι και κάνεις εκείνο και το άλλο και να φύγεις από το σπίτι ε τους έγραψα στα παπαρια μου και τα σκουλαρίκια και τα τατουάζ τα πέρασα με τσαμπουκά και μιλάμε επαρχία το 1997 και τατουάζ πολλά αλλά δεν έκανα πίσω μετά κατάλαβαν ότι αυτό που θέλω θα το κανω ο κόσμος να χαλάσει,κωψτους να τους μιλάς τπτ οσο και να λένε και να ουρλιάζουν δείξε απάθεια. Ούτε καλήμερα ούτε καλησπέρα τπτ και αν σου αρχίσουν τα κλασικά του στυλ όσο σε ταΐζουμε σε κοιμίσουμε θα κάνεις ότι λέμε πεστους περιμένω κάτι για δουλεία αν κάτσει σας παραταω και φευγω,ειναι πολλα που γινοντσι με το δυσκολο τροπο

  2. κοιτα ΠreΠei na ΤΟΥΣ ΠιasΕΙΣ sto φιλότιμο,δηλαδη na ΤΟΥΣ Πeis Πωs ΝΙΩΘΕΙΣ κ οτι δen ΕΙΣΑΙ ευτυχισμενη κ οτι ΠΟνas για αυτούς αλλα ΠΟνas κ για sενα Που δen ΖΕΙΣ μια ελευθερη ζωη!ΠreΠei na ΤΟΥΣ kaneis na νιώσουν τον ΠΟνο sου…to na φύγεις aΠΟ to sΠιti s ειναι η εύκολη ΛΥΣη αλλα to na ΤΟΥΣ ΔΩsΕΙΣ na καταλάβουν οτι ΕΙΣΑΙ Δυστυχισμένη κ οτι δen αντέχειΣ αλλο,ειναι to ΔΥΣΚΟΛΟ κομμάτι αλλα Πιsteψe με ειναι to ΚΑΛΥΤΕΡΟ!!!!!!an φύγεις arγa η γrηγοra se αυτούς θα γυrιseis κ θα ΕΙΣΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ μετα!ειναι ΔΥΣΚΟΛΟ na ΒΓΕΙΣ sτον ΕΞΩ ΚΟsμο με τετοια anerγeia κ an ΠesΕΙΣ sτa ΛΑΘΟΣ ατομα μΠΟrei na ΠAθeis Asχημa Πraγμaτa…ΠΡοsΕΧΕ!!!!!!ΜΙΛA μαζι ΤΟΥΣ!ειναι to ΚΑΛΥΤΕΡΟ…ειναι ΔΥΣΚΟΛΟ κ Ξερω οτι θα sυγκινηθΕΙΣ οταν θα ΤΟΥΣ ΜΙΛΑΣ αλλα μην κrυψeis ουτε μην sυγκraτηsΕΙΣ τa δάκρυα,τον ΠΟνο κ τa aisθημaτa sου!!!!!!εΙΝΑΙ η καλύτερη ΛΥΣη…

  3. Σας ευχαριστω πολυ . Αποστολη δεν εχω καθολου το θαρρος ειμαι κοπελα και να τους πω κατι τετοιο θα μου πουν φυγε γτ ξερουν δεν εχω που να παω…το εχω κανει με το τσαμπουκα ολα τπτ ομως….η κατασταση ειναι τραγκικη δε λεω με αγαπουν αλλα οχι και σαν να ειμαο φυλακη…λολλυποπ το εχω κανει εχω κλαψει εχω μιλησει εχω ανοιχτη δεν εχω δει καμια αλλαγη και δε στεναχωρουντε που με βλεπουν να κλαιω,….ηλικρινα ζω την κολαση

    • Μπορείς να ζητήσεις από τις κολλητές σου βοήθεια, όπως να σε φιλοξενήσουν μέχρι να σταθείς κάπως στα πόδια σου. Εφόσον είσαι ενήλικη οι γονείς σου δεν έχουν δικαίωμα να επέμβουν και θα μπορείς πιο εύκολα να βρεις δουλειά, ώστε να πληρώνετε με τις φίλες σου ή να μείνεις μόνη σου.

  4. Εγω βλεπω οτι δεν νιαζονται,δλδ πως σε αγαπανε μεσα σε αυτη την κατασταση?που ειναι η αγαπη?γιατι εγω δν την βλεπω πουθενα,ψαξε βρες δουλεια σφιξε. Τα δοντια μεχρι να μαζεψεις καποια χρηματα και χεστους ισως τοτε να καταλαβουν γιατι τωρα εσενα και τα αισθηματα σου σε εχουν γραμμενη και φαινετε αυτο Αθηνα εισαι?ποσό ειναι οι δικοι σου ηλικία?

  5. Σίγουρα όλα ξεκινάνε από την εργασία στην αρχή θα ζοριστεις αλλά θα είσαι Άλλιος ,όσο είσαι εκεί θα ζεις αυτό μη περιμένεις να αλαξουν αλλοστε μονη σου το είπες ότι δεν νιαζονται.,και έμενα μέχρι τα 16 έτσι μου το έπαιζαν αλλά μετά η συγκρουση ηταν μετοπικη κανενας πολεμος δν ληγει χωρις μαχη.,

  6. Ο πατετας μ 46 η μανα μου 43 που να παω αποστολη μου ο κοσμος εκει εξω ειναι κακος,οι φιλες μου θα με κρατησουν μια δυο βδομαδες μετα?

    • Μίλησε στις φίλες σου να μείνεις ένα μήνα και ταυτόχρονα όσο μένεις μαζί να ψάξεις για δουλειά. Μόλις βρεις δουλειά θα μπορείς να πληρώνεις εσύ τα έξοδά σου και δε θα αισθάνεσαι άσχημα απέναντί τους.

  7. Δν ξερω κουκλα μου κανε οτι καταλαβενεις οτι και να σου πουμε δεν θα κανεις τπτ ,κατσε εκει αν ειναι. Σαν το πουλακι στο κλουβι..μην περιμενεις. Να αλαξει η κατασταση και σου βαζω στοιχημα οτι θες , γιατι κοπελα μου οι δικοι σου δεν ενδιαφερονται για εσενα ουτς η αδερφη σου ενδιαφετετε και καποια πραματα γινονται με τον δυσκολο τροπο καλος η κακος.,εγω αν ειμασταν συγγενεις δν ηπηρχε περιπτοση με αυτους τους ανθρωπους να ειχα επαφη αφου πρωτα τους εκανα ρομπα μετα θα τους εστελνα στον αγυριστο οπος εκανα με τους δικιυς μου συγγενεις που μου δημιουργουσαν προβληματα πισω απο την πλατη μου φυσικα γιατι κατα πρωσοπο ειναι κοτες

    • Poli efkola vgazeis simperasmata, oloi kanoun la8i, alla den einai oloi idioi. Oi goneis mporei na min xeroun na xeiristoun tin katastasi den einai kai efkoli i epoxi, de ftanei mono na endiaferontai… Pou na xereis ta oikonomika tou ka8enos k ti anagkazetai na kanei gia na ta bgalei pera. An den exoun na perasoun to mina to xartziliki gia kafedes 8a skeftoun?

  8. Τι ενοεις πος θα ειναι? Μηπος θυμωσουν? Χεστικες ενοειτε οτι δν θα πεις που δουλευεις σε κανεναν ουτε ο ισκιος σου δεν θα ξερει που δουλευεις η που θα μενεις χασου κανενα 2 μηνο να δεις πος στρωνει η φαση

  9. Κοριτσακι μου γλυκο καλημερα, ειμαι μια μαμα ενος κοριτσιου και ενος αγοριου και ειμαι 36 ετων. Θα ηθελα να σου πω οτι μπορει η ζωη σου να φαινεται οτι εχει φτασει στο αποκορυφωμα εως τωρα [ εξου και το οτι δεν αντεχεις αλλο κτλ ] αλλα εκ πειρας θα σου πω οτι το τωρα που ζεις ειναι πολυ προσωρινο. Εγω απο τα γραφομενα σου θα σου πω απλα οτι οι γονεις σου δυστιχως με ολα αυτα που γινοντε γυρω μας ειναι πολυ παραπανω προσεχτικοι…και ιδιαιτερα στην Αθηνα οχι αδικα… δες τι εγινε με την κοπελα στα Γιαννενα προσφατα που ζουσε τον ερωτα της εντονα, δες τοσες αλλες υποθεσεις γυρω μας καθημερινα. Εγω εβγαινα απο τα 13 μου [ φαντασου εκανα κοπανα απο το δημοτικο και μαλιστα με σχολικο που ηταν πιο δυσκολο!] δεν ειμαι πουριτανη αλλα το οτι δεν μου συνεβει εμενα τιποτα ηταν θεμα τυχης.. [ και φυσικα εποχης διοτι τοτε ηταν 95% καλυτερα τα πραγματα] Στο διαταυτα, τα δυσκολα εχουν περασει, κανε λιγο υπομονη και δουλεψε μεσα σου το θεμα της προσωπικης σου ωριμανσης, ειναι γεγονος οτι εως τωρα σου φαινεται οτι οι γονεις σου κανουν κουμαντο στην ζωη σου και δυστιχως αυτη ειναι μια σκληρη πραγματικοτητα για ολα τα παιδια- η τουλαχιστον για αρκετα- της ηλικιας σου. Δεν υπαρχει λογος να κανεις κακες σκεψεις, εχεις περασει τα πιο δυσκολα και ολα απλωνοντε μπροστα σου να ξεκινησεις να τα ξετυλιγεις το πολυ σε 2-3 χρονια. Η συζητηση -οχι ουρανοκατεβατη -αλλα σιγα σιγα με τους δικους σου θα οφελησει πολυ σε αυτο. Στα 20 μας νομιζουμε ΟΛΟΙ και αυτο ειναι κατι που δεν μπορεις να το καταλαβεις παρα μονον αργοτερα, οτι ειμαστε αρκετα μεγαλοι και ωριμοι, περνοντας ομως τα χρονια συνειδιτοποιουμε ποσο δεν ειναι ετσι. Δεξου την καταστση ως εχει και αυτο θα ειναι σημαδι ωριμανσης που αποζητουν και απο εσενα οι γονεις σου. Η κοινωνια ειναι δυσκολη και συνηθως κοπελες σε αυτη την ηλικια δεν ειναι ετοιμες να βγουν μονες τους στον «κοσμο» διοτι τα λαμογια ειναι πολλα…..

    Η ζωη σε καθε σταδιο μας ετοιμαζει για το επομενο, και εσυ για να ζησεις στο maximum την ζωη σου οπως εσυ θα επιλεγεις το καλυτερο που εχεις να κανεις τωρα υπο αυτες τις συνθηκες ειναι να «δημιουργησεις» ενα καλυτερο μελλον. Να κοιταξεις με οχημα την οποια βοηθεια των γονειων σου να αποκατασταθεις επαγγελματικα ωστε να μπορεις σε πολυ λιγα χρονια απο τωρα να απολαμβανεις την ελευθερια σου εχοντας τα βασικα προς το ζην… η ζωη γινεται δυσκολοτερη μετα εαν δεν εισαι επαγγελματικα αποκαταστημενη, προσπαθησε να δεις την αληθεια σε αυτα που σου γραφω. Σκεψου οτι τωρα στα 18-19 σου εχεις ζησει περι τα 6 χρονια «συνειδητοποιημενη» ζωη [ εννοεω την μεταβαση απο παιδι σε εφηβο] και σου φαινεται οτι ειναι πολυ, σκεψου οτι μεχρι τα 36 σου [δικη μου ηλικια] θα εχεις ζησει αλλα 17 χρονια δηλαδη 3 φορες το διαστημα της εφηβιας σου. Και προσεξε στα 36 ειμαστε ακομα νεοι…. Μπορεις να το καλαταβεις αυτο που σου λεω? εχεις ζησει ενα πολυ πολυ μικρο κομματι αλλα μπροστα σου εινα ΟΛΗ η ζωη να την φτιαξεις οσο και οπως εσυ επιθυμεις, απλα τωρα ειναι η ωρα να βαλεις τις βασεις. Δες το σε παρακαλω απο το μηνυμα μου αυτο.. ειναι η αληθεια μιας κοπελας που περασε απο την ηλικια σου και δεν ειναι η μαμα σου, αλλα μαμα μιας αλλης κοπελιτσας που συντομα και χωρις να το καταλαβουμε θα ερθει στην θεση σου. Ετσι ειναι τα πραγματα. Αυτο που τωρα σου φαινεται καταστροφη της ζωη σου, δεν ειναι παρα μονο μια τελεια σε ολη σου την υπαρξη. Ελπιζω να με πιστεψεις γιατι εχω περασει την ηλικια αυτη και γνωριζω οτι ειναι δυσκολο να μεταδωθει κατι τετοιο αλλα ειναι η πραγματικοτητα. Η ζωη ειναι δικη σου και θα την κανεις οτι θελησεις εσυ, αλλα οχι ακομη… σε λιγα χρονια απο τωρα. Επικεντρωσου να «στρωσεις ενα ωραιο χαλι» ωστε να περπατεας ανετα μεσα και μην νοιωθεις οτι δεν ζεις… Η στιγμη που θα αρχισεις να ζεις οπως θελεις, ειναι παρα πολυ κοντα….

    Εισαι μια εφηβη με αρκετα σημαδια ωριμοτητας ηδη και αυτο ειναι ενθαρυντικο.

    Με αγαπη
    Μια μαμα

      • Νομιζω οτι καταλαβες καλα οτι ειναι 3×6 και για να σου απαντησω στην ερωτηση σου, το μελλον το βλεπω στα ματια τα δικα μου, των γυρω μου, των παιδιων μου και γενικα ολου του κοσμου που επιλεγει να εχει μελλον. Μελλον υπαρχει εφοσον τον επιλεξουμε καλε μου Χρηστο. Μην ξεχνας οτι ειμαστε οι επιλογες μας…

        • To «perimene na er8ei i ora na epilekseis» den to les epilogi… me tetia ma8imatika tufla na exei to mellon:

          18 = 3 x (Είμαι ενήλικη έχω 2 φίλες κολλητές είναι υπέροχα πλάσματα, αλλά οι γονείς μου δεν τις πολυσυμπαθούν η μια γιατί είναι μεγαλύτερή μου 25 και την άλλη δεν θυμάμαι την δικαιολογία τους. Μου προκαλούν άγχος και μου κόβουν έτσι ακόμα και την όρεξη στο φαγητό, έχω πέσει πολλά κιλά, έχω γίνει νευρική πολύ και συνέχεια κλαίω από την όλη κατάσταση. Ώρες ώρες εύχομαι να μην υπήρχα. Ποτέ δεν με καταλαβαίνουν τι θέλω και δεν υπάρχει διάλογος. Όταν βγαίνω θέλουν 9 να είμαι σπίτι και βγαίνω 7 ούτε τον καφέ προλαβαίνω να πιω. Με παίρνουν τηλέφωνο και μου λένε τρέχα σπίτι τώρα και θα δεις. Με πιάνει άγχος και τρέχω για το σπίτι. Αρχίζουν ουρλιάζουν έτοιμοι να με φάνε.)

          emeis oi enilikes eimaste oi epiloges mas, as kanoume aftokritiki. Ta paidia de xrwstane na biwnoun apeiles kai ourliaxta apo ka8e koblexiko gonio.

  10. και κατι που ξεχασα… να προσεχεις πολυ ολους αυτους τους «αρσενικους» που σπευδουν για βοηθεια μετα απο τετοια μυνηματα. Κατα κρατος κατι θα θελουν απο εσενα, δεν νοιαζοντε για εσενα περισσοτερο απο τους γονεις σου, κρατησε το αυτο. Η ζωη σου πρεπει να παραμενει δικη σου, μην περιπεσεις στο λαθος απο τους δυσκολους για συμβιωση γονεις σε συντροφο… Μονη σου εχεις αναγκη να αναπνευσεις και δεν εχεις κανεναν «βοηθο» αναγκη σε αυτη τη φαση. Εαν ερθει ο ερωτας καλως να ερθει ομορφα και ωραια, οχι βεβιασμενα και μαλιστα μετα απο αναρτησεις τετοιου ειδους που καλεις για βοηθεια.

  11. Σωστό αυτό.,γενικά είτε είσαι καλά είτε όχι η άμυνά να ειναι ενεργοποιημένη γιατί ο εχθρός πάντα παρουσιάζετε με προβιά προβάτου

  12. Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από πάρα πολλές πληροφορίες για το πώς να είμαστε καλύτεροι γονείς, για το ποιές είναι οι πραγματικές ανάγκες των παιδιών αλλά και τους κινδύνους που απειλούν τα παιδιά μας, στο δρόμο, στο σχολείο, ακόμα και μέσα στην ασφάλεια του ίδιου μας του σπιτιού μέσω του διαδικτύου. Με λίγα λόγια, δεν είναι καθόλου εύκολη δουλειά να είναι κανείς γονιός.

    Πολλοί γονείς στην προσπάθεια τους να διασφαλίσουν, να προστατέψουν και στηρίξουν τα παιδιά τους στην ανάπτυξή τους γίνονται υπερπροστατευτικοί. Δημιουργούν δηλαδή ένα προστατευτικό δίχτυ γύρω από τα παιδιά, προσπαθώντας να προλάβουν κάθε πιθανό κίνδυνο, ξεκινώντας από ένα απλό κρύωμα και φτάνοντας ως τη «λάθος» επιλογή φίλων ή σπουδών. Το αποτέλεσμα; Οι γονείς γίνονται ολοένα και πιο παρεμβατικοί και κυριαρχικοί πάνω στα αναπτυσσόμενα παιδιά ενώ τα ίδια τα παιδιά αισθάνονται να ασφυκτιούν και ταυτόχρονα δε μαθαίνουν να αναλαμβάνουν ευθύνες και να παίρνουν πρωτοβουλίες.

    Σύμφωνα με μία μεγάλη έρευνα του βρετανικού ερευνητικού ινστιτούτου «Children’s Society» τα παιδιά των υπερπροστατευτικών γονιών αισθάνονται δυστυχία και θυμό για τον περιορισμό των επιλογών τους. Τα ποσοστά αυξάνονται όσο τα παιδιά μεγαλώνουν και πλησιάζουν στην εφηβεία. Ένα επίσης πολύ σημαντικό εύρημα της έρευνας αυτής υποδεικνύει ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε υπερπροστατευτικό περιβάλλον αισθάνονται μεγαλύτερη αγωνία και φόβο για το μέλλον και είναι ανέτοιμα να αντιμετωπίσουν τις υποχρεώσεις της ενήλικης ζωής. Προστατεύοντας τα παιδιά μας από τα δεινά και τους κινδύνους της ζωής αναπόφευκτα τους στερούμε και ένα σωρό εμπειρίες, γνώσεις, απογοητεύσεις και δυσκολίες που θα σφυρηλατήσουν τον αναπτυσσόμενο χαρακτήρα τους και θα τα βοηθήσουν να ανεξαρτητοποιηθούν και να μπουν στην ενήλικη ζωή τους με αυτοπεποίθηση και υπευθυνότητα.

    Μπορεί να φαίνεται μακρινό, μπορεί να ακούγεται σκληρό, όμως ουσιαστικά ο ρόλος των γονιών είναι να ετοιμάσουμε τα παιδιά να ζήσουν στον κόσμο χωρίς εμάς. Πάρτε τα λοιπόν από το χέρι και δείξτε τους τον κόσμο, με τις ασχήμιες του αλλά και με τις μαγικές ομορφιές του.

  13. Ηπαρχουν περιπτοσεις και περιπτοσεις και η συγκεκριμένη θελει καταμετοπο επίθεσή δν προκειτε να αλαξει τπτ αυτό που εγώ διαβάζω δν ειναι υπερπροστασία.,ειναι το κλασικό ότι από τι στιγμή που τρως κοιμασε εδώ θα γίνετε αυτό που θέλουμε εμείς.,ειμαι 34 και μέχρι τα 17 έτσι το έπαιζαν και σε έμενα αλλά δεν τους έβρασε η φακή έγιναν πολλά βέβαια μαλωματα απειλές αλλά τπτ ούτε από απειλές καταλαβενα ούτε από μαλακίες και στην τελική δν ειμαστε γατια ανθρωποι ειμαστε.

  14. Κοπελα μου προσπαθησε με καποιον τροπο να ανεξαρτητοποιηθεις.Βρες μια δουλεια-οσο δυσκολο κι αν ειναι-και τοτε δε θα μπορουν να σου κανουν τοσο ελεγχο.Στην αρχη θα τους ειναι δυσκολο αλλα με τον καιρο θα συνηθισουν.Δε χρειαζεται να φυγεις απο το σπιτι σου γιατι οσο καταπιεστικα και να αισθανεσαι πιστεψε με ποτε και κανενας δε θα νοιαστει πραγματικα για ‘σενα οπως οι γονεις σου.Προσπαθησε να μην υποχωρεις παντα σε ο,τι σου λενε και φυσικα ΜΗΝ ακους τον καθε αγραμματο και αμορφωτο εδω μεσα.Το καλο σου το ξερεις εσυ και μονο εσυ.Μην κανεις ακραια πραγματα γιατι συνηθως δε βγαινουν σε καλο.Κανε την επανασταση σου αλλα οχι ετσι οπως σε »συμβουλευουν» καποιοι.

  15. Εγώ πάλι θεωρώ -χωρίς να σου δίνω άδικο σε πολλά από αυτά που διαβάζω- ότι έχεις μια τάση σαν άνθρωπος να φορτώνεις τις ευθύνες αλλού. Πέρασε στα ψιλά γράμματα και το αναφέρεις σαν λεπτομέρεια, ότι έμεινες 2 χρονιές στην ίδια τάξη. Και ο λόγος σύμφωνα με εσένα, που συνέβη αυτό, είναι οι γονείς σου, που δεν σε άφηναν να έχεις μια φυσιολογική κοινωνική ζωή! Εγώ ξέρω ότι θέλει «προσπάθεια» για να μείνεις στην ίδια τάξη, πόσο μάλλον 2 φορές… Θεωρείς ότι δεν έχεις ευθύνες εσύ προσωπικά γι’αυτό και φταίνε μόνο οι γονείς σου; Δεν είναι άσχημο να «στρουθοκαμηλίζεις»; Και πώς ακριβώς θέλεις να γίνεις ανεξάρτητη και να αποκοπείς από τους γονείς σου, αν έχεις την τάση να τα φορτώνεις όλα αλλού;
    Σκέψου λίγο και την αντίθετη οπτική γωνία, έλα λίγο στην θέση των γονιών σου, είναι σημαντικό αυτό που σου λέω. Αν ήταν τόσο παράλογοι και αυστηροί όσο τους παρουσιάζεις, η αδερφή σου θα ήταν με το μέρος σου, έχοντας μεγαλώσει σε παρόμοια «καραντίνα»…
    Μην βιάζεσαι να μεγαλώσεις και σεβάσου την επιθυμία των ανθρώπων που θέλουν μόνο το καλό σου, τουλάχιστον μέχρι να τελειώσεις το σχολείο για να επανορθώσεις το -για μένα- δικό σου λάθος. Και σκέψου και την αντίθετη οπτική γωνία πάντα, μην ρίχνεις ποτέ όλο το φταίξιμο σους (όντως) υπερπροστατευτικούς γονείς σου, είναι αρκετά ανώριμο για μια κοπέλα που έχει και μυαλό και όνειρα και φιλοδοξίες να είναι ανεξάρτητη!

Σχολιάστε

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων