Notice: wp_enqueue_script was called incorrectly. Scripts and styles should not be registered or enqueued until the wp_enqueue_scripts, admin_enqueue_scripts, or login_enqueue_scripts hooks. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 3.3.0.) in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 4161

Notice: Undefined index: hideWpComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 132

Notice: Undefined index: includeFbComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 251

Notice: Undefined index: fbCommentCount in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments.php on line 261

Notice: Η κληθείσα μέθοδος δημιουργίας για WP_Widget σε FBCRC_Widget έχει καταργηθεί από την έκδοση 4.3.0! Χρησιμοποιήστε την
__construct()
αντί αυτής. in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 3916

Notice: Η κληθείσα μέθοδος δημιουργίας για WP_Widget σε SkWidget έχει καταργηθεί από την έκδοση 4.3.0! Χρησιμοποιήστε την
__construct()
αντί αυτής. in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-includes/functions.php on line 3916

Notice: Undefined index: sk-id in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/schreikasten/schreikasten.php on line 408
25 χρονών πόσο δύσκολο να είσαι... | Μυστικά κι Εξομολογήσεις - Online Εξομολόγηση

25 χρονών πόσο δύσκολο να είσαι…

Αυτό το κείμενο το έγραψα τέλη Μαΐου 2011. Δείτε το και πείτε μου την άποψή σας. Ποιος έχει περάσει την ίδια φάση στα 25;;

Την προηγούμενη βδομάδα λύγισα και δάκρυσα λέγοντας στη μητέρα μου ότι νιώθω ανίκανος και ανήμπορος. Τις προηγούμενες μέρες τα κρατούσα μέσα μου και αντιδρούσα με επιθετικότητα στους γονείς μου ή απλά ήμουν σιωπηλός αλλά ολοφάνερα κακόκεφος. Τη μέρα των γενεθλίων μου, που έκλεισα αισίως (;) τα 25 (;) πέρασα πολύ ωραία. Δε λυπήθηκα καθόλου τα λεφτά που μου δώσανε (1 φορά το χρόνο μου δίνουν τόσα λεφτά) και έκανα shopping therapy (όσο shopping therapy μπορείς να κάνεις με 100 ευρώ), έσπασα εντελώς τη δίαιτα, τρώγοντας φαστ φουντ, γλυκά και παχυντικούς καφέδες, βγήκα με φίλους και διασκέδασα. Ακριβώς μια βδομάδα μετά πήγα στο άλλο άκρο και έπεσα στη θλίψη, τις μαύρες και αρνητικές σκέψεις. Άρχισα να συνειδητοποιώ τα λάθη του παρελθόντος, να νιώθω τύψεις και ενοχές που φέρθηκα επιπόλαια, να κατηγορώ τον εαυτό μου, να αμφιβάλλω για όλα, να νιώθω άχρηστος, να φοβάμαι για το μέλλον. Και αυτά μέχρι και σήμερα. Το μόνο που ήθελα ήταν να κοιμάμαι όλη την ώρα. Για να μη σκέφτομαι. Για να μην αγχώνομαι. Για να μην αναγκαστώ να αντιμετωπίσω τους γονείς μου. Ευτυχώς που μπορούσα να κοιμηθώ γιατί αν είχα και αϋπνίες δε θα το άντεχα. Είναι πολύ επώδυνο να έχεις κακή διάθεση και να μη μπορείς να κοιμηθείς. Μισούσα τον εαυτό μου που ήμουν σε αυτή την κατάσταση. Μιλούσα με φίλους, γνωστούς και το μόνο που έκανα ήταν να γκρινιάζω και να κλαίγομαι. Είναι διαφορετικό να συζητάς τα προβλήματα και τους προβληματισμούς σου και διαφορετικό να κλαίγεσαι. Προσπαθούσα να κρατηθώ απο μια κουβέντα που μπορεί να με έκανε να νιώσω λίγο καλύτερα. Οι φίλοι μου μού συμπαραστέκονταν (όχι όλοι) αλλά εγώ ένιωθα άσχημα που ήμουν σε αυτή την κατάσταση και που ήμουν κακή παρέα γι’ αυτούς. Θέλω να αλλάξουν τα πράγματα. Ξέρω ότι θα αλλάξουν. Είμαι σε φάση αλλαγών. Αυτό φυσικά με αγχώνει και με φοβίζει. Τι θα κάνω από τη νέα χρονιά; Που θα μείνω; Θα μείνω μόνος ή θα έρθουν πάλι έτσι τα πράγματα που θα πρέπει να μείνω πάλι με γονείς; Τι θα κάνω; Θα βρω δουλειά; Θα συνεχίσω με σπουδές; Θα πάω στρατό; Θα είμαι άνεργος; Τι θα είμαι; Που ανήκω; Και αν κάνω κάτι που δεν μου αρέσει; Και αν είμαι κάπου όπου θα νιώθω ξένος; Και αν συνεχίσω να σκέφτομαι το παρελθόν; Θα ξαναπάω άραγε Θεσσαλονίκη; Και αν πάω γιατί θα πάω; Τι θα κάνω; Το μέλλον μου είναι αβέβαιο. Όλα είναι ρευστά. Δεν έχω πάει στρατό. Δε θέλω να πάρω απαλλαγή. Ξέρω ότι πρέπει να πάω. Ξέρω ότι αν δεν πάω δε θα τα έχω καλά με τη συνείδηση μου. Επίσης, δε θέλω να με σχολιάζουν και να λένε ότι δεν πήγα από φόβο ή επειδή είχα ψυχολογικά. Ξέρω ότι είναι δύσκολα, ότι μπορεί να είναι χάσιμο χρόνου. Πρέπει να πάω όμως. Από την άλλη, θέλω να κάνω πράγματα. Μπορεί να περνάω άσχημη φάση, αλλά έχω ανάγκη να κάνω δημιουργικά πράγματα. Θέλω να δουλέψω. Έχω βαρεθεί και κουραστεί να είμαι φοιτητής. Νιώθω μεγάλος πια για να είμαι φοιτητής. Άλλοι τελειώνουν στα 22 και τα 23 και δουλεύουν. Σιχάθηκα να παπαγαλίζω για τις εξετάσεις. Βαρέθηκα τα θρανία. Με το ζόρι πάω πια και δίνω εξετάσεις. Μήπως όμως θα ήταν καλό να σπούδαζα 1 ή 2 ακόμα χρόνια; Είναι πολύ δύσκολη η φάση που περνάω. Αυτή η μεταβατική φάση που κυριαρχεί η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα και το άγχος για το μέλλον είναι επώδυνη. Και έχω και ένα παρελθόν να με βαραίνει όταν το θυμάμαι και ένα δύσκολο παρόν. Πιστεύω ότι πάρα πολλά παιδιά της ηλικίας μου περνάνε αυτή τη φάση. Εσύ που διαβάζεις μπορεί να την έχεις περάσει, να την περνάς κι εσύ ή να την περάσεις στο μέλλον. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι 25 χρονών (σήμερα στην Ελλάδα).

ΥΓ. Να πω ακόμα ότι είναι δύσκολο να είσαι 25 χρονών και να μην δουλεύεις και να πρέπει να ζητάς λεφτά από τους γονείς σου και αυτοί να σου λένε ότι δεν έχουν και εσύ να θυμώνεις και να καβγαδίζετε. Είναι δύσκολο να μην έχεις σχέση και να βλέπεις τα ζευγαράκια και να ζηλεύεις. Είναι δύσκολο να περνάς όλο αυτό μόνος σου. Είναι δύσκολο να ζεις στην Αθήνα και να μην έχεις πολλές παρέες ή οι φίλοι σου να ζουν στην άλλη άκρη της πόλης και να τους βλέπεις σπάνια. Είναι δυσκολο να είσαι 25 γιατί σίγουρα δεν είσαι πια ούτε παιδί, ούτε έφηβος, ούτε τόσο νέος όσο στα 20, ούτε πολύ μεγάλος, είσαι στη μέση, ούτε αγόρι, ούτε άντρας, ούτε κορίτσι, ούτε γυναίκα. Είναι δυσκολο να είσαι 25 και να ακούς ακόμα εφηβική μουσική. Είναι δυσκολο να είσαι 25 και να θες να κάνεις όσα κάνουν συνήθως οι έφηβοι και να μη νιώθεις άνετα με αυτό. Είναι δυσκολο να είσαι 25 και να μην έχεις αυτοπεποίθηση. Είναι δυσκολο να είσαι 25 και να είσαι γονιός. Είναι δυσκολο να είσαι 25 και να μην ξέρεις ακόμα τι θέλεις από τη ζωή σου.

Κι όμως τις νύχτες κλαις
Στο άδειο σου δωμάτιο
Κι η νύχτα σε τυλίγει
Κι όμως τις νύχτες κλαις
Τα φώτα όταν σβήνουνε
Κι η μοναξιά θερίζει

Κι ούτε οι φίλοι, ούτε οι αγάπες
Ποτά, τσιγάρα και φτηνά ναρκωτικά
Δε σου γεμίζουν αυτή την τρύπα
Που μεγαλώνει μες στην καρδιά

Είκοσι χρονών
Τόσο δύσκολο να είσαι
Είκοσι χρονών
Πόσο δύσκολο να είσαι
Είκοσι χρονών
Πόσο όμορφο να είσαι
Είκοσι χρονών

Κι όμως τις νύχτες κλαις
Κι ας δείχνεις πως δεν νοιάζεσαι
Και πως δε σε πληγώνει
Που τους γονείς σου ανήμπορους
Τους βλέπεις να πορώνονται
Μπρος στη οθόνη

Κι ούτε τα ρούχα, ούτε ο καθρέφτης
Που όλο σε βλέπει χρώμα ν’ αλλάζεις στα μαλλιά
Λέξη δεν λένε γι’ αυτή την τρύπα
Που μεγαλώνει μες στην καρδιά.


Notice: Undefined index: hideWpComments in /var/www/www.exomologiseis.gr/wp-content/plugins/facebook-comments-for-wordpress/facebook-comments-combinecomments.php on line 24
12 thoughts on “25 χρονών πόσο δύσκολο να είσαι…

  1. Λεβέντη μου,καταλαβαίνω όσο μπορώ απο τα «λεγόμενά» σου την δύσκολη θέση σου… Είναι πράγματι περίεργο και ίσως δυσβάσταχτο. Ας όψεται η κατάσταση και η εποχή. Το οτι έχεις επίγνωση του προβλήματος είναι το πρώτο θετικό δείγμα που θα οδηγήσει στην επίλυσή του. Μήν Παραιτείσαι και κάνε ό,τι μπορείς για να νιώθεις και ο ίδιος χρήσιμος (απο οικιακή βοήθεια εως Part time εργασία). Θα δεις που θα πάνε όλα καλύτερα. Μπράβο για το φιλότιμο και την αυτογνωσία σου.

  2. ΠoΣo ΔΥΣκολο να Εισαι ανώριμος!!!!!!
    Μa καλα,δεν εχουν λεφτα oi δικοι S κ θυμωνεισ οταν δεν S δινουν?oRιμaSε Rε Sυ κ κανε μιa ζωη ηRεμη,ΧΩΡΙΣ να την SχεδιaζΕΙΣ γιατι τα Sχεδιa αλλάζουν ολη την ωρα…κανε ΟΝΕΙΡΑ κ Sταμaτα την γκRινιa!κανε κατι για να τα διoRθωSΕισ ολa αυτα κ Sταμaτα να κλαιγεσαι…εχουν ΠεRaSei 2ΜΙΣι χRoνιa αφότου Έχεις γRaψei to κείμενο κ Έχεις ΑκΡιβωσ τα ιδια μυαλα!!!γιατι δεν SταμaταS να τα Sκεφtesαi ολa αυτα???????κανε κατι για να φτιαξει η ζωη s…

  3. φιλε ειμαι σε περιπου ιδια κατασταση,25 ετων αργησα να τελειωσω γιατι ειμαι σε δυσκολη σχολη του πολυτεχνειου,εχω οικονομικα προβληματα και εχω χασει ολους τους φιλους μου αφου ολοι ειτε βρισκονται στο εξωτερικο ειτε εχουν παει αθηνα.απλα υπομονη και μη πανικοβαλεσαι.

  4. Φίλε μου,μια απο τα ιδια κ εγω.25 χρονων..τελειωσα την σχολή μου,εδω κ 1,5χρόνο είμαι άνεργη.Μένω με τους γονείς μου,η κατασταση στο σπίτι είναι αφόρητη.Οικονομικά προβλήματα,γκρίνια,καβγάδες σε καθημερινή βάση…και η υπομονη μου εξαντλείται.Δεν μπορω να βρω ουτε μια δουλεια εστω part time να βγαζω τα εξοδα μου και να ξεφευγω λιγο. Σου ευχομαι να καλυτερεψουν τα πραγματα..

Σχολιάστε

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων